Üçüncü vecihte sahabelere yetişilemeyeceğinin izahı yapılıp bununla alakalı askerlerin bazı şeraitte nöbeti ve şehadeti nazara verilmektedir. Bu durum sadece sahabelere mi hastır?
Cevap
Değerli Kardeşimiz;
Sahabeler, İslam binasının inşa edilmesinde en ön safta olan, o uğurda canlarını seve seve feda eden, bütün sıkıntılara göğüs gerenler olmaları ciheti ile onların azıcık ameli çok hükmüne geçiyor. Sonraki nesillerin bu hususta onlara yetişmesi mümkün değildir.
Şartlar ağırlaştıkça ameller de o nisbette kıymet kazanır. Yani ağır şartlarla amelin değeri arasında doğru bir orantı bulunuyor. Bu kaide her dönem ve her şahıs için geçerlidir. Lakin sahabe bu hususta da önde ve erişilmezdir, çünkü onlar İslamı yaşama ve tebliğ etme konusunda en ağır şartlarda hizmet vermişlerdir.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü
Yazar:
Kategorileri:
Okunma sayısı : 1.905
Yorumlar
İzah edilen üçüncü vecihte 3 misal veriliyor,fakat dört misal ifade ediyor, dördüncü misal başka bir yerde mi izah ediliyor?
Selmân radıyallahu anh, Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'i şöyle buyururken işittim demiştir:
"Bir gün ve bir gece hudut nöbeti tutmak, gündüzü oruçlu gecesi ibadetli geçirilen bir aydan daha hayırlıdır. Şayet kişi bu nöbet esnasında vazife başında iken ölürse, yapmakta olduğu işin ecri ve sevabı kıyamete kadar devam eder, şehid olarak rızkı da devam eder ve kabirdeki sorgu meleklerinden güven içinde olur." (Müslim, İmâre 163. Ayrıca bk. Tirmizî, Fezâilü'l-cihâd 2; Nesâî, Cihâd 39; İbni Mâce, Cihâd 7)
Üstadın çıkardığı anlam, bu hadistendir diyebiliriz.
Bu hadisten genelde cihad, Allah yolunda savaşmak hakkında açıklamalar yapılmış. Üstad bunu, sahâbelerin derecesine neden yetişilemeyeceğini, onların her anının İslâmın tesisi, kuruluşu için geçtiğinden Allah yolunda savaş veya hudut nöbeti tutmak gibi geçtiğinden dolayı anlatmış.
Üstadın çıkardığı anlamı, hadisten ilk bakışta çıkmıyor. Çünkü sahâbelerin amellerindeki fazilet hudut nöbeti tutmak olan hadisle direkt uyumlu görünmüyor. Ama dikkatli bakınca, onların yaşantısının her hali cihad gibi veya maddi, mânevî askerlik veya savaş gibi geçtiği görülür.