Üstad Bediüzzaman, Risalelerinde neden "Uhuvvet" ile "İhlas" üzerinde ısrarla duruyor?

Değerli Kardeşimiz;

Fert ve toplum insanlığın en temel bir rüknüdür. Yani insanlık, fert ve toplumdan oluşur. Toplum ferdin büyütülmüş hali iken, ferd de toplumun küçük bir modeli hükmündedir. Bu iki temel rükün arasında bir uyumsuzluk olduğu zaman, insanlık zarar görür ve hayat zehir olur. Bu sebeple sağlıklı bir toplum yetiştirmek için sağlıklı fertlerin inşa edilmesi gerekiyor.

Kişinin en güzel vasıflarının başında ihlas ve samimiyet gelir. Diğer bütün güzel hasletler bu temel üzerinde durur. Yani toplumu oluşturan fertler ihlas ve samimiyetten mahrum; riya ve gösteriş içinde olurlarsa, o toplum temelinden çürük demektir. Bu sebeple ihlas ve samimiyet ferdin terbiye ve inşasında en mühim iki rükündür.

İhlas ve samimiyet fert için ne kadar temel bir rükün ise, sağlıklı fertlerden oluşmuş toplumun devam ve sebatı için uhuvvet de o kadar mühimdir. Ferdi ayakta tutan ihlas; toplumu ayakta tutan ise, uhuvvettir.

Uhuvvet içtimaî hayatın can suyu gibidir. Uhuvvetin bittiği bir toplumda ihlas da bitmeye yüz tutuyor demektir. Yani uhuvvet ve ihlas fert ve toplum açısından birbirlerine hem netice hem sebeptirler. Bu yüzden, ikisi arasında kuvvetli ve zaruri bir bağ vardır.

Hayat için ekmek ile su ne ise, fert ve toplum için de ihlas ve uhuvvet odur diyebiliriz.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü