"Sonra, başkasının tekâsülünden görenek fırsat bulup, hücum edip belini kırar." cümlesini izah eder misiniz?

Değerli Kardeşimiz;

"Sonra, başkasının tekâsülünden görenek fırsat bulup, hücum edip belini kırar. Siz de عَلَى اللّٰهِ (لاَ غَيْرِهِ) فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ olan hısn-ı hasîni himmete melce ediniz."(1)

İnsanların herhangi bir hususta gevşeklik göstermesine bakarak, bizim de o şeyde gevşeklik göstermemiz; hem bireysel hem de toplumsal bir hastalıktır. Hem de bulaşıcı bir hastalıktır.

İnsanları ümitsizliğe ve geriliğe düşüren en büyük nedenlerden birisi de insanların birbirini kötü konularda referans almalarıdır.

Halbuki inancı sağlam bir mümin şu ayeti kendine rehber olarak almalıdır:

"... Tevekkül etmek isteyenler Allah'a güvensinler (başkalarına değil)." (İbrahim, 14/12)

Mümin tek başına da kalsa, dayanağı Allah olursa muvaffak olabilir. Bu düşünce ve ümit, insanı dik ve canlı tutar. Ama insanlara dayanırsak, o zaman ümitsizlik ve çaresizlik kaderimiz oluverir. Tarihte nice az kişi ya da toplumlar, Allah’a dayanarak çok ve kuvvetli olanları hezimete uğratmıştır.

(1) bk. Münazarat, Zindan-ı Atalete Düştüğümüzün Sebebi Nedir?

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü