"Sonra, nevin enaniyeti de bir asabiyet-i neviye ve milliye cihetiyle o enaniyete kuvvet verip, o ene, o enaniyet-i neviyeye istinad ederek..." İzah eder misiniz?

Soru Detayı

- Nevin enaniyetinin devreye girmesi ve asabiyetin o enaniyete kuvvet vermesi tehlikeyi daha üst bir merhaleye taşıyor. Bununla ilgili misâller verebilir miyiz?

Cevap

Değerli Kardeşimiz;

İnsan, bir başka canlı nevine değil de insan nevine mensup olması dolayısıyla Rabbine şükretmelidir. Bu şükür vazifesini yapmak yerine başka nevi varlıkları, bilhassa hayvanları küçük görmek asabiyet-i neviyedir. “Odun kafalı.”, “Hayvan herif.” gibi ifadeler nevin enaniyetinden doğmaktadır.

Üstad Hazretleri bu ifadeleriyle asabiyet-i neviyenin kaynağını insanın kendine mana-yı ismiyle bakması, kul olduğundan gaflet ederek kendi nefsine bir nevi rububiyet vermesi olduğuna dikkat çekmiş oluyor.

Fertlerin birbirine karşı enaniyetleri ve üstünlük davaları olduğu gibi, milletlerin ve kavimlerin de birbirlerine karşı üstünlük davaları vardır.

Kavmiyetçilik ya da soy-sop üstünlüğü iddia etmek, içtimai hayatın temel esaslarından olan adaleti, muhabbeti ve tasanüdü ciddi şekilde zedeler ve bunların yerini zulüm, tahakküm, tefrika ve terör alır.

"Unsuriyet ve milliyet esasları, adaleti ve hakkı takib etmediğinden zulmeder. Adalet üzerine gitmez. Çünkü unsuriyet-perver bir hâkim, milletdaşını tercih eder, adalet edemez." (Mektubat, On Beşinci Mektup)

Kavmiyetçilik, içtimai rabıtaları zayıflatır, uhuvveti sarsar, muhabbeti gölgeler, samimiyeti selbeder. Kin, hased, adavet gibi manevi mikroplara menba olduğundan, birlik ve beraberliği zedeler.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü

Bu içeriği faydalı buldunuz mu?

BENZER SORULAR

Yükleniyor...