Yirmi Beşinci Lem'a, İkinci Deva'daki; "sâbir", "şâkir" ve "kâmil"lere örnek verebilir misiniz?

Değerli Kardeşimiz;

"Evet, hastalıkla geçen bir ömür, Allah’tan şekva etmemek şartıyla, mü’min için ibadet sayıldığına rivâyât-ı sahiha vardır."

"Hatta bazı sâbir ve şâkir hastaların bir dakikalık hastalığı, bir saat ibadet hükmüne geçtiği ve bazı kâmillerin bir dakikası bir gün ibadet hükmüne geçtiği, rivâyât-ı sahiha ve keşfiyat-ı sadıka ile sabittir. Senin bir dakika ömrünü bin dakika hükmüne getirip, sana uzun ömrü kazandıran hastalıktan teşekkî değil, teşekkür et." (Lem'alar, Yirmi Beşinci Lem'a, İkinci Deva.)

İslam tarihinde, başta sahabeler olmak üzere tabiin, tebe-i tabiin, müceddidler, evliya ve asfiyaların hepsi "sabir ve şakir"ler sınıfındadırlar. Onların hayatlarını incelediğimizde, sabır ve şükre dair çok misaller görebiliriz.

Mesela, Üstad'ın hayatında bu çok bariz bir şekilde görülmektedir. Üstad Hazretleri akıl almaz zulüm ve işkencelere, baskı ve tarassutlara maruz kaldığı, yirmi sekiz sene hapis ve sürgün hayatı yaşadığı hâlde, sabredip sürekli şükür içinde olmuştur. Bu da "sabir ve şakir" olmanın en güzel bir misalidir. İmam-ı Azam ve Ahmet b. Hanbel (r.anhüma) gibi zatların hayatları da buna güzel bir serlevhadır.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü