Aileleriyle ilgilenmeyen bazı ağabeyler var. Hizmet adına böyle yapmak doğru mu?

Değerli Kardeşimiz;

İnsanlar hakkında, özellikle bu insanlar hayatlarını imana ve Kur'an’a adamış hizmet insanları ise, onlar hakkında hüsnü zanda bulunmak en güzel yoldur. Belki bir takım hata ve yanlışları olabilir, ama bu hata ve yanlışlardan dolayı hemen riyakâr gibi ağır ithamlarda bulunmak şık olmaz. Hem Risale-i Nur'un ihlas ve uhuvvet kaidelerine de yakışmaz.

Diğer bir husus, bizim vazifemiz tebliğ ve davettir, hidayet ise Allah’tandır. Biz en güzel terbiye metotları ile ailemizi terbiye de etsek hidayet yine Allah’tan olacaktır. Şayet bir kişi kendi ailesini unutarak, başka kişiler ile meşgul oluyor ise, bu onun şahsi bir hatasıdır. "Biz birkaç kişide bu hatayı gördük" diye bütün hizmet ehlini aynı sınıfa koymamız, suçun şahsiliği esasına aykırıdır.

Başka bir husus ise, insanların kendi yakın çevresine tesiri; uzaktan birinin tesiri gibi olmuyor. Zira ünsiyet ve ülfet ya da gizli hallerinin bilinmesi gibi hususlar, kişinin nasihat tesirini kırıyor. Ama hariçten ve uzaktan birisinin gizli ve kusurlu halleri bilinmediği için, onun nasihati daha tesirli oluyor. Bu yüzden, ekser hizmet insanlarının ailesi, hizmet noktasından pasif kalıyor. Bu psikolojik tespitin ehemmiyeti büyüktür.

Bu bakımdan, hizmetteki ağabeyleri hemen suçlamak yerine, biraz etraflı ve insaflı düşünmek gerekir. Yani işi sadece bir insan üzerine ihale etmek yerine, değişik sebep ve faktörleri de değerlendirmek isabetli olur. O zaman bu itham yerine, daha insaflı bir hüküm vermiş oluruz.

Son olarak şunu ifade edelim ki, hizmet adına ailelerin ve çocukların ihmal edilmesi doğru bir davranış değildir. Ne yazık ki, ailelerini ve hatta ana, babalarını ihmal ederek hizmet eden şahısların hayatları da dershanelerde birer kahramanlık destanı gibi takdim ediliyor. Bu ise büyük bir yanlıştır. Üstad'ın ifadesi ile "en dar daireden geniş daireye doğru" bir yol izlenmelidir.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü