"Eğer onlar yaptıkları fenalıkla gayz ve hasetlerini izale için bir deva, bir ilaç talebinde iseler, o zannettikleri ilaç, kalplerini, ruhlarını bozan..." İzah eder misiniz?
Değerli Kardeşimiz;
"Eğer onlar yaptıkları fenalıkla gayz ve hasetlerini izale için bir deva, bir ilâç talebinde iseler, o zannettikleri ilâç, kalblerini, ruhlarını bozan bir zehirdir. Zehirle kendi tedavisine çalışan, elbette zelildir." (İşaratü'l-İ'caz, Bakara Suresi, 9-10. Ayetin Tefsiri)
Münafıkların psikolojisinin tahlil edildiği bölüme ait bu cümle, manevi hastalıkların yanlış yöntemlerle tedavi edilmeye çalışılmasının doğuracağı dehşetli neticeleri açıklar. Burada hem sosyolojik hem de bireysel psikoloji açısından çok derin ibretler vardır:
Gayz ve Hasedi Dindirme Arayışı:
"Gayz" (öfke, hınç) ve "haset" (çekememezlik), insanın iç dünyasını yakan, onu huzursuz eden çok ağır manevi hastalıklardır. Münafıklar ve din düşmanları, Müslümanların başarılarını ve hakikatin inkişafını gördükçe bu hislerin oluşturduğu yangınla kavrulurlar. Bu amansız acıyı dindirmek, kalplerini rahatlatmak için bir deva ve teselli arayışına girerler.
Zehirli Tedavi Yöntemi:
Onların rahatlamak için bulduklarını zannettikleri ilaç ise; hakikate iftira atmak, müminlere komplo kurmak, yalan yaygaralar koparmak ve İslam’ın nurunu söndürmeye çalışmaktır. Oysa bu yöntem bir ilaç değil; kalbi ve ruhu tamamen felç eden, insanlıktan çıkaran habis bir zehirdir. Müminlere zarar vermeye çalıştıkça içlerindeki haset ateşi daha da büyür, öfkeleri katlanır ve kendi kendilerini bitirirler.
"Zehirle Tedaviye Çalışan Zelildir":
"Zelil", aşağılanmış, perişan ve zavallı demektir. Tıbbi olarak zehirlenmiş bir insanın, kurtulmak için daha ağır bir zehir içmesi ne kadar büyük bir divanelik ise; kalbindeki öfke ve hasedi tatmin etmek için daha büyük günahlara, zulümlere ve iftiralara sarılmak da öyle bir manevi cinnettir. Bu kısır döngüye girenler, izzet ve üstünlük ararken ilahi adalet tecellisiyle en aşağılık, en rezil (zelil) bir duruma düşerler.
Hülasa-i Kelam: Kötülük, haset ve kin hiçbir zaman kötülükle tedavi edilemez. Başkasının başarısına veya hakikatin parlamasına öfkelenip, bunu söndürmek için hile ve fesat üretmek, kişinin kendi ruhunu canlı canlı mezara gömmesidir. Zarar vermek istedikleri hakikat güneşine üfledikçe, sadece kendi nefeslerini tüketir ve kendi karanlıklarında boğulurlar.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü