"Hâkim kendisi müddeî olsa, elbette 'Kimden kime şekva edeyim, ben dahi şaştım!' benim gibi bîçarelere dedirtir." Ne demektir?

Değerli Kardeşimiz;

Burada Üstadımız âdeta taaffün etmiş ve menfi cereyanlar hesabına çalışan mahkemelerin adaleti tesis etmekten çok uzak olduğunu ifade ediyor.

Mahkemede iddia makamında olan savcılar, kılı kırk yararcasına maznunun suçlu taraflarını ve cezayı hak eden cihetlerini ve delillerini adalet üzere toplamaya ve hakkıyla ceza almasına çalışmaktadırlar. Bununla beraber, maznunun avukatları ise; yine iddia makamının haksız suçlamalarını haklı delilleriyle ta’dil edip, maznunun zulme uğramasını engellemektedirler. Ayrıca hükmü verme makamında olan hâkimler ise iddia makamının delillerini ve savunma makamının delil ve vesikalarını inceledikten, şahitleri dinledikten sonra, tarafsız ve adilce kararlarını verirler.

Üstadımızın zamanında bu mekanizma adalet terazisine göre işlemediği, aksine Müslümanlar hakkında adilane olmayan hükümler verdikleri ve zalimane davranıldığı meşhurdur. İşte Üstadımız da bu elim vaziyeti ve hukuksuzluğu şöyle dile getiriyor:

"Hâkim kendisi müddeî olsa, elbette 'Kimden kime şekva edeyim, ben dahi şaştım!' benim gibi bîçarelere dedirtir."(1)

Hâkimlerin de savcı gibi davrandıkları bir mahkemede; maznun sandalyesinde oturanlar, bu durumda kimden kime şekva edecekler? Böyle bir durumda şaşıp kalacakları muhakkaktır.

(1) bk. Emirdağ Lahikası-I, 6. Mektup.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü