"Hiçbir müfsid ben müfsidim demez. Daima suret-i haktan görünür. Yahut bâtılı hak görür. Evet, kimse demez ayranım ekşidir. Fakat siz mihenge vurmadan almayınız." İzah eder misiniz?

Değerli Kardeşimiz;

"Hiçbir müfsid ben müfsidim demez. Daima suret-i haktan görünür. Yahut bâtılı hak görür. Evet, kimse demez ayranım ekşidir. Fakat siz mihenge vurmadan almayınız. Zira çok silik söz ticarette geziyor. Hatta benim sözümü de ben söylediğim için hüsn-ü zan edip tamamını kabul etmeyiniz..."(1)

Hiçbir faziletli insan, hata ve yanlışını hata ve yanlış olarak bildiği halde savunmaz. O hata ve yanlışını doğru ve hak zanneder ve öyle savunur. Batılı batıl bilse zaten onu savunup insanlara anlatamaz, bu fıtratını bozmamış insanın şanına aykırı olur. Demek müfsitlerin kahir ekseriyeti kendi fesatlarını hak ve salah zannediyorlar ve ondan sonra şiddetle neşrine çalışıyorlar. Kimse kendi görüş ve fikrine toz kondurmuyor, yani ayranım ekşi demiyor.

Bu yüzden hak ve doğrunun mihenk ve ölçüsü, Allah’ın dini ve şeriatıdır. Dine uygun olan görüş ve fikirler kabul edilirken, uygun olmayan görüş ve fikirler reddedilir. Yoksa işin içinden çıkmak mümkün değildir. Yani müfsit ile müstakimi temyiz edip tefrik eden kıstas İlahi şeriattır, yani İslam’dır.

Tarihte nice müfsitler "Ben müstakimim." diyerek insanları dalalete sürüklemişler, hatta bu uğurda can ve mallarını tehlikeye bile atmışlar.

(1) bk. Münazarat, Sualler ve Cevaplar.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü