"İnsanın vücudu, bedeni, emval-i miriyeden bir neferin elinde bulunan bir hayvan gibidir. O nefer, o hayvanı beslemeye ve hizmetine mükellef olduğu gibi,.." İzah eder misiniz?

Değerli Kardeşimiz;

İnsanın bedeni, ona emanettir; her organına bakmakla, onları tehlikelerden korumakla ve vazifelerini en güzel ve en faydalı şekilde yaptırmakla mükelleftir.

Bu derste, insanın bedeni, süvari bir askere emanet olarak verilen ata benzetilmiştir. O asker, atının her türlü ihtiyacını karşıladığı gibi, insan da bedenine bu manada sahiplik edecektir. Burada bize emanet olarak verilen bedenin, süvari askere emanet olarak verilen ata benzetilmesinde şöyle ince bir mesaj vardır:

Nasıl ki, süvari asker kendine emanet edilen atın suyunu, yemini vermek ve bedeni bakımını yapmakla mükelkef olduğu gibi bunları yaptıktan sonrada, emanet olan atı kendi heva ve hevesinin isteklerine göre kullanamaz ise, aynen bunun bunun gibi, biz de bize emanet olarak verilen bedenin yeme, içme genel bakım gibi ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra, kendi heva ve hevesimize göre kullanamayız.

Ancak bize veriliş gayelerine göre yani gözü helale bakmakla, ayağı doğru istikamette gitmekte ve kulağımızın meşru şeyleri dinlemekte kulanmakla mükellefiz.

Bu dersten şöyle bir ikinci yan mana da anlaşılabilir:

Bu asırda ruh sanki unutulmaya terk edilmiş, bütün himmet ve gayretler bedenin beslenmesine ve rahatına yönelmiştir. Bu yolu tutan kimseler, atını besleyip kendisi açlıktan perişan olan süvarileri andırırlar.

Üstad'ımız konu ile ilgili Mesnevi-i Nuriye'de şu enfes misali vermektedir:

"Remz

Arkadaş! İnsanın vücudu, bedeni, emvâl-i mîriyeden bir neferin elinde bulunan bir hayvan gibidir. O nefer, o hayvanı beslemeye ve hizmetine mükellef olduğu gibi, insan da o vücudu beslemeye mükelleftir.

Aziz kardeşlerim! Burada bana bu sözü söylettiren, nefsimle olan bir münakaşamdır. Şöyle ki:

Mehasiniyle mağrur olan nefsime dedim ki: 'Sen bir şeye malik değilsin, nedir bu gururun?'

Dedi ki: 'Madem malik değilim, ben de hizmetini görmem.'

Dedim ki: 'Yahu, bu sineğe bak. Gayet küçücük zarif elleriyle kanatlarını, gözlerini siler süpürür. Her işini görür. Sen de laakal onun kadar vücuduna hizmet etmelisin.' diye ikna ettim.

Takdis ederiz o Zatı ki, bu sineğe nezafeti ilhamen öğretir, bana da üstad yapar. Ben de onunla nefsimi ikna ve ilzam ederim." (Mesnevi-i Nuriye, Katre'nin Zeyli)

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü