"Kendilerini Risale-i Nur’un hizmetine vakfedenlerin tayınlarına vermek, hususan nafakasını çıkaramayanlara vermek lazımdır." Emekli olan vakıf ağabeyler için durum nedir?

Değerli Kardeşimiz;

Cümledeki "hususan nafakasını çıkaramayan" ifadesi, tayinatın asıl amacının, geçim sıkıntısı çekenlere yardım etmek olduğunu gösterir. Emekli olup nafakası olan bir Nur talebesi, bu tanıma "ilk sırada" girmez diye anlıyoruz.

Eğer vakıfta kısıtlı bir kaynak varsa, bu kaynağın nafakası olmayan ve bu yüzden ilimle meşgul olmakta zorlanan bir gence veya ihtiyaç sahibine verilmesi, cümlenin ruhuna daha uygun düşer. Emekli birinin ihtiyacı olsa dahi, nafakası olmayan kişiye göre daha az öncelikli görülebilir.

Ancak, emekli birinin geliri olmasına rağmen ciddi sağlık masrafları gibi olağanüstü ve ek masrafları varsa veya geliri temel ihtiyaçlarını bile karşılayamıyorsa, bu durum "nafakasını çıkaramayan" kapsamına girebilir. Dolayısıyla, genel bir hüküm vermek yerine durumun kişisel olarak değerlendirilmesi daha yerinde olur.

Sonuç olarak, bu cümlenin ana fikri, maddi desteğin ihtiyaç temelli dağıtılmasıdır. Nafakası olan emekli birine tayinat verilmemesi, bu prensibe aykırı bir durum değildir. Aksine, kısıtlı kaynakları en çok ihtiyacı olan kişilere yönlendirmek, bu ifadenin temel mantığına daha uygun düşer diye düşünüyoruz. Yine de gerek evli gerek bekâr olup hayatını bu hizmetlere vakfeden birisine Üstad'ımızın tayinatından hisse ayırmak hizmetin esasına muvafıktır.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü