"Risale-i Nur’un şahs-ı mânevîsinin sermayesi" ne demektir?

Değerli Kardeşimiz;

Üstad'ımızın Vasiyetnâmesi

"Hem benim şahsımın, hem Risale-i Nur’un şahs-ı mânevîsinin sermayesini, kendilerini Risale-i Nur’un hizmetine vakfedenlerin tayınlarına vermek, hususan nafakasını çıkaramayanlara vermek lazımdır."

"Şimdiye kadar birkaç senedir tayınatları verilen Nur talebeleri, haslara malum olmuş. Ben de yanımda şimdi bulunan kardeşlerimi kendime vâris ve benim vazifemi yapmaya çalışmak lazım. Tesanüdü de tam muhafaza etsinler."

"Evet, bu vasiyetnameyi tasdik ediyorum."

Said Nursî

(Emirdağ Lâhikası-II, 122. Mektup)

Bu sermayenin en temel bileşeni, kendilerini tamamen Risale-i Nur'un hizmetine adamış, ilim, tefekkür ve iman davasına vakfetmiş gönüllülerin oluşturduğu manevi bir güçtür. Onların samimiyetleri, fedakârlıkları ve hizmetleri bu sermayenin ana damarıdır.

Maddi sermaye ise Nur talebelerinin kendi aralarındaki yardımlaşma, bağışlar ve eserlerin neşri gibi faaliyetlerden elde edilen gelirlerle oluşur. Üstad'ın vasiyetinde de vurgulandığı gibi, bu maddi sermayenin asıl amacı, geçim sıkıntısı çeken ve bu yüzden ilim ve hizmetten geri kalma riski taşıyanlara destek olmaktır.

"Hususan nafakasını çıkaramayanlara" ifadesi, bu sermayenin kullanımında bir önceliklendirme olduğunu gösterir. Yani öncelik, geçim derdiyle meşgul olmaktan kurtulup, tüm enerjilerini tebliğ ve hizmete odaklaya bilmeleri için en çok ihtiyaç sahibi olanlara verilmelidir. Bu, kaynakların en verimli ve adaletli şekilde kullanılması amacını taşır.

Kısacası, Risale-i Nur'un şahs-ı manevisinin sermayesi, hizmete adanmış insanların oluşturduğu manevi bir güç ve bu gücü ayakta tutmak için oluşturulan, özellikle ihtiyaç sahiplerine yönelen, karşılıksız bir maddi destek fonudur. Bu kavram, cemaat içindeki dayanışma ve yardımlaşma ruhunu simgeler.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü