"Ey kari, ben hata ettim, itiraf ederim; sakın sen hata etme. Yırtık üsluba bakıp, o âli hakikatlere karşı dikkatsizlikle hürmetsizlik etme." İzah eder misiniz; hatadan maksat nedir?

Değerli Kardeşimiz;

"Ben dahi nazım ve kafiyeyi bilmediğimden, ona kıymet vermezdim. Safiyeyi kafiyeye feda etmek tarzında, hakikatin suretini nazmın keyfine göre tağyir etmek hiç istemezdim. Şu kafiyesiz, nazımsız kitapta, en âli hakikatlere en müşevveş bir libas giydirdim."

"Evvelâ, daha iyisini bilmezdim. Yalnız manayı düşünüyordum."

"Saniyen, cesedi libasa göre yontmakla rendeleyen şuarâya tenkidimi göstermek istedim."

"Salisen, Ramazan'da kalple beraber nefsi dahi hakikatlerle meşgul etmek için, böyle çocukça bir üslup ihtiyar edildi."

"Fakat ey kari, ben hata ettim, itiraf ederim; sakın sen hata etme. Yırtık üsluba bakıp, o âli hakikatlere karşı dikkatsizlikle hürmetsizlik etme." (Sözler, Lemeat, İhtar.)

Lemeat'in üslubu ne nazıma ne de şiire benziyor, kendine has bir üslup seçilmiş. Üstad'ımızın da ifade ettiği gibi, bu üslup çok müşevveş ve mana esaslı olduğu için, okunması biraz müşküldür.

Üstad'ımız bu müşkülatı itiraf edip "hata ettim." diyor. Hatta "çocukça bir üslup" diyor. Manaya hasr-ı nazar edeyim derken, üslubu bütünü ile ihmal etmek hata oluyor. Üslup kolay, fasih ve anlaşılır olursa, mana da ona göre daha iyi anlaşılır.

Bizim kanaatimize göre Üstad'ımızın bu itirafı samimi ve hakiki bir itiraftır. Zira Lemeat'in üslubu gerçekten müşkül ve müşevveştir. Lakin manalar ve düsturlar o kadar muazzam ve harika ki, üsluba bakıp manayı kaçırmamak gerekir.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü