"Belki fakr ve ihtiyacı, hoş bir iştiha suretini alır; iştiha gibi, fakrın tezyidine çalışır..." cümlelerini izah eder misiniz?

Cevap

Değerli Kardeşimiz;

"Diğer ilâç ise, şükür ve kanaat ile talep ve dua ve Rezzâk-ı Rahîmin rahmetine itimaddır. Öyle mi? Evet, bütün yeryüzünü bir sofra-i nimet eden ve bahar mevsimini bir çiçek destesi yapan ve o sofranın yanına koyan ve üstüne serpen bir Cevvâd-ı Kerîmin misafirine fakr ve ihtiyaç nasıl elîm ve ağır olabilir? Belki, fakr ve ihtiyacı, hoş bir iştiha suretini alır; iştiha gibi, fakrın tezyidine çalışır. Onun içindir ki, kâmil insanlar, fakr ile fahretmişler. Sakın yanlış anlama, Allah'a karşı fakrını hissedip yalvarmak demektir. Yoksa fakrını halka gösterip dilencilik vaziyetini almak demek değildir."(1)

İnsan nasıl açlığı nispetinde yemeklerden zevk alırsa, aynı şekilde, Allah’ın rahmetine olan ihtiyacını ve fakirliğini ne kadar çok hissederse o denli Allah’ın ikram ve ihsanına mazhar olur. Demek insana âcizlik, fakirlik ve ihtiyaç, ona azap ve sıkıntı vermek için değil, Allah’ın isim ve sıfatlarını daha iyi tanıması ve O’nun nimet sofralarından daha güzel istifade etmesi için verilmiştir.

İştah olmadan nimetin kıymeti anlaşılmaz, nimetin kıymeti anlaşılmadan da nimetin sahibi bilinemez. Öyle ise nimetin kıymeti ve sahibinin marifeti hoş bir iştiha ile bilinebilir. İnsana sıkıntı ve musibetlerin verilmesinde de aynı mâna hükmediyor. Yani sıkıntı ile aczini anlayan adam, her şeye kadir olan Rabbine sığınıyor ve onu aczi ile tanıyor. Fakirliğini ve ihtiyacını hissettiği nisbette de ihtiyaçtan münezzeh olan Allah’a hamd ediyor.

(1) bk. Sözler, Yedinci Söz.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü

BENZER SORULAR

Yükleniyor...