"Bir mahrem risale vardı ki, o mahrem risalenin neşrini menetmiştim... Sonra beraat verdiler... 'Said, meşveretle neşredebilir.' dedim." İzah eder misiniz?
Değerli Kardeşimiz;
Bu paragrafta bahsedilen "mahrem risale", Beşinci Şua'dır. Bu eser, müteşabih hadislerin tefsiriyle ilgili hassas konuları içerdiği için Üstad Hazretleri tarafından bir süre gizli tutulmuş, hatta vefatından sonra yayınlanmasını istemiştir.
Paragrafta belirtildiği üzere, bu Risale mahkemeler tarafından incelenmiş ve "masumiyetine" (suç teşkil etmediğine) karar verilmiştir. Temyiz Mahkemesi'nin bu beraat kararını onaylamasıyla eser, hukuki bir geçerlilik ve koruma kazanmıştır. Bu durum, Risale-i Nur'un kanunlara aykırı bir yönünün olmadığını ispatlamıştır.
Üstad Hazretleri, bu hukuki zaferden sonra risalenin neşrine izin vermesinin asıl sebebini "dahilde asayişi temin için" ve "yüzde doksan beş masuma zarar gelmemesi için" olarak açıklar. Bu ifadeyle, risalenin yasaklanması durumunda ortaya çıkabilecek gerilimin ve toplumsal huzursuzluğun önüne geçmek istediği belirtilir. Eserin hukuken suçsuz olduğunun ispatlanması, Nur talebelerine yönelik baskıların da haksız olduğunu göstermiş ve bu yolla geniş bir kitleyi potansiyel zulümden korumuştur.
Kısacası, metin Beşinci Şua'nın neden başlangıçta gizli tutulduğunu, ardından mahkeme kararıyla nasıl bir dönüm noktasına geldiğini ve bu hukuki sürecin, eserlerin yayınına izin verilerek toplumsal barışa ve dine hizmetin devamlılığına nasıl katkı sağladığını açıklamaktadır. Üstad'ımız bu risaleye verilen beraat kararından sonra Tillolu Said Özdemir Ağabeyi işaret ederek, "Said bu risaleyi meşveretle neşredebilir." diyerek meseleyi bitiriyor.
İlave bilgi için tıklayınız:
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü