"Karşımda müthiş bir yangın var. Alevleri göklere yükseliyor. İçinde evladım yanıyor, imanım tutuşmuş yanıyor." Ne demektir?

Değerli Kardeşimiz;

"Bana, 'Sen şuna buna niçin sataştın?' diyorlar. Farkında değilim. Karşımda müthiş bir yangın var. Alevleri göklere yükseliyor. İçinde evlâdım yanıyor, imanım tutuşmuş yanıyor. O yangını söndürmeye, imanımı kurtarmaya koşuyorum. Yolda biri beni kösteklemek istemiş de ayağım ona çarpmış; ne ehemmiyeti var? O müthiş yangın karşısında bu küçük hâdise bir kıymet ifade eder mi? Dar düşünceler, dar görüşler!" (Tarihçe-i Hayat, Isparta Hayatı)

Buradaki "müthiş yangın, göklere yükselen alevler ve evladım yanıyor" feryadı, tamamen sembolik ve yüksek bir şefkatin, dert edinmenin ifadesidir. Bunu birkaç temel eksende anlamak gerekir:

1. İman Yangını ve Helak Olan Nesil

Bediüzzaman Hazretleri, kendi döneminde ve gelecekte gördüğü tehlikeyi maddi bir yangına benzetir.

Yangın: Toplumun ahlaki, manevi ve imani değerlerinin sarsılması, inançsızlık ve ahlaki çöküş akımlarının her yeri sarmasıdır.

Evladım: Buradaki evlat, biyolojik bir çocuk değil, gelecek nesillerdir. Bediüzzaman Hazretleri, milletin imanını kurtarmayı o kadar büyük bir dava edinmiştir ki, toplumun gençliğini ve evlatlarını kendi öz evladı gibi görmüş; onların inançsızlık içinde yok olmasını, bir anne-babanın çocuğunun cayır cayır yanmasını izlemesi gibi acı verici bulmuştur.

2. Emsalsiz Bir Şefkat Kahramanlığı

Bu ibare, Risale-i Nur'un temel mesleği olan şefkat prensibinin en zirve noktasıdır. Bediüzzaman Hazretleri bu durumu anlatırken yukarıya aldığımız pasajdaki gibi ifade eder.

Bu duruş, kendi şahsi rahatını, huzurunu ve hatta maruz kaldığı haksızlıkları (hapisler, sürgünler, zehirlenmeler) tamamen unutacak kadar büyük bir toplumsal dertle dertlenmektir.

3. "İmanım Tutuşmuş Gidiyor" Sırrı

Buradaki en ince nokta, yangının sadece gençliği değil, imanı da tehlikeye atmasıdır. Risale-i Nur müellifi, ahiret inancı ve Allah rızası yolunda o kadar erimiştir ki, toplumsal bağlamda Kur'an'a ve imana yapılan hücumları doğrudan kendi ruhunda hissetmiştir.

Özetle bu ibareyi, bir davanın içine doğmuş, kendi şahsi hayatından vazgeçip insanlığın ebedi saadetini kurtarmayı gaye edinmiş bir şefkat kahramanının feryadı olarak okumak gerekir. Karşıdaki yangın imansızlık tehlikesidir; yanan evlat ise bu asrın ve gelecek asırların masum, kandırılmış gençliğidir. Risale-i Nur işte bu feryadın, o yangını söndürmek için uzattığı bir cankurtaran halatıdır.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü