"Nefyi ifade eden cümlenin evvelinde bulunduğu halde, cümleden istifade edilen devamı nefyetmeye delalet etmediğinden hikmet nedir?" İzah eder misiniz?

Değerli Kardeşimiz;

Eserin -Arapça metnindeki ifadeye göre- sualin aslı şöyledir:

“Nefyi ifade eden ‘Mâ’ harfi cümlenin başında gelmiş olmasına rağmen, (cümlenin heyetinden anlaşılan) nefyin devamına delalet etmemesinin hikmeti nedir?”

İzahı: “ve-ma hum bimü’minîn” cümlesi, menfî bir isim cümlesidir. Cümleye nefiy manasını katan ise, “Mâ” edatıdır. Bu edat cümlenin başında bulunduğuna göre, bu cümleye hem nefiy manasını, hem de bu menfi manasının devamlı olduğuna delalet etmesi gerekmez miydi? Eğer böyle olsaydı, ayetin sibakında yer alan “Âmennâ” fiil cümlesine uygun olarak “ve ma hum yu’minûn” gibi bir fiil cümlesinin getirilmesi belağat açısından daha uygun olurdu.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü