"İptidâ ise, bir intihâya bakar. İntihâ, adem-i ihtiyaca delâlet eder. Öyleyse, o hazret, Hâtemü’l-Enbiyadır ve âlem-i insaniyetin başka bir resule ihtiyacı yoktur." İzah eder misiniz?

Değerli Kardeşimiz;

"Beşinci maksadın vech-i in’ikâsı: مِنْ قَبْلِكَ’deki مِنْ iptidâ manasını ifade eder. İptidâ ise, bir intihâya bakar. İntihâ, adem-i ihtiyaca delâlet eder. Öyleyse, o hazret, Hâtemü’l-Enbiyadır ve âlem-i insaniyetin başka bir resule ihtiyacı yoktur."(1)

Her başlangıcı olan şeyin mutlaka sonu da vardır. Zira başlangıç ezeliyetin zıddıdır. Yani ezelî olan bir şeyin başı ve sonu olmaz. Öyle ise peygamberlik müessesesinin bir başı ve başlangıcı var ise, mutlaka bir sonu ve sonuncusu da olmak mantıken zaruridir. İşte bu peygamberlik müessesesinin başlangıcı Hz. Âdem (as) ise, sonuncusu da iki cihan serveri olan Peygamber Efendimiz (asm)'dir.

Peygamber Efendimiz (asm), nübüvvet silsilesinin mührü ve sonuncusudur. Bundan sonra artık insanlık için başka bir peygamberin gönderilmesi bir ihtiyaç değildir. Ayette işaret edilen husus burasıdır.

(1) bk. İşaratü'l-İ'caz, Bakara Suresi, 4. Ayet Tefsiri.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü