Zerrelerin işlerinin başında “Bismillah” demeleri bir nebze anlaşılıyor, sonunda “Elhamdülillah” dediklerine delil nedir, fonoğraf plağı ile açar mısınız?

Cevap

Değerli Kardeşimiz;

Bu konuda, Otuz İkinci Söz'ün İkinci Mevkıf'ının Üçüncü Maksat'ında şu açıklama verilmektedir:

“Hem mesela mahir bir sanat-perver, maharetini göstermeyi sever bir usta; güzel, plaksız konuşan fonoğraf gibi bir sanatı icad ettikten sonra, onu kurup tecrübe ediyor, gösteriyor. O sanatkârın düşündüğü ve istediği neticeleri en mükemmel bir tarzda gösterse onun mûcidi ne kadar iftihar eder, ne kadar memnun olur, ne derece hoşuna gider. Kendi kendine 'Bârekellah' der.(1)

İşte bu verilen misalde, bir fonoğraf işin başında lisanıhâl ile şunları ifade eder:

"Ben bu mükemmel işleri kendi başıma yapamam. Bu işleri ancak ilmi, iradesi, kudreti ve hikmeti olan birisi yapmıştır." diyerek, ustasının namına bu harika işlere mazhar olabildiğini ilan eder.

İşi bitirdikten sonra da bu fonoğraf ustasının istediği gibi çalışmasıyla ve onu memnun etmesiyle lisanıhâl ile "Ben beni yapan ustamın istediği gibi çalıştım. Burada medih ve tebrik bana ait olamaz, ancak ustama ait olabilir." diyerek ustasını -bir nevi- alkışlar.

Aynen bunun gibi kainatta her varlık, işin başında acizliğinin ve fakirliğinin lisan-ı haliyle kendisine tevdi edilen işi yapamayacağını, ancak Allah'ın izni ve emriyle yapabileceğini ilandan ibaret olan "Bismillah" der. Yani Allah'ın ismiyle ve kuvvetiyle bu işe başlarım diyor.

Aynı varlık kendisine verilen emri ve işi hakkıyla yaptıktan sonra, yapılacak hamd ve takdirin kendisine ait olmadığını ancak Allah'a ait olduğunu ilan eder "Elhamdulillah" der. Yani her türlü tebrik, takdir, hamd, medih ve alkışlama ancak kainatın rabbi olan Allah'adır.

(1) bk. Sözler, Otuz İkinci Söz, İkinci Mevkıf.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü

Yükleniyor...