Araplarda şiire karşı hususî bir alâka olması konusunu biraz açıklar mısınız?

Cevap

Değerli Kardeşimiz;

İslâm’ın bidâyetinde, ümmî bir kavim olan Araplar, yazılı kültürden uzak olmakla beraber, sözlü kültürle içli dışlı idiler. O devirde Mekke’de okuma-yazması olanlar, bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar azdı.

Ancak, bu boşluğu telafi için sözlü kültüre büyük bir ehemmiyet verilmekte idi. İçlerinden çıkan şairler onların millî kahramanı gibi oluyor, bu şairlerin sözleri itinayla ezberleniyordu. Ezberlenip kulaktan kulağa nakledildiği için, o şiir mirası sonraki nesillere sağlıklı olarak aktarılabilmişti.

Bu durumu, görmesi veya işitmesi olmayan birinde, başka hususiyetlerin çok daha kuvvetli olması misaliyle daha iyi anlayabiliriz.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü

BENZER SORULAR

Yükleniyor...