Bediüzzamanın, tarafsız bakarak ona (şeytana) aldanması ne manaya geliyor?
Değerli Kardeşimiz;
" «Sen Kur'anı pek âlî, çok parlak görüyorsun. Bîtarâfâne muhakeme et, öyle bak. Yâni bir beşer kelâmı farzet bak... Acaba o meziyetleri, o zînetleri görecek misin?» dedi. Hakikaten ben de ona aldandım. Beşer kelâmı farzedip, öyle baktım. Gördüm ki: Nasıl Bayezid'in elektrik düğmesi çevrilip söndürülünce ortalık karanlığa düşer. Öyle de o farz ile Kur'anın parlak ışıkları gizlenmeğe başladı. O vakit anladım ki, benim ile konuşan şeytandır. Beni vartaya yuvarlandırıyor. Kur'andan istimdad ettim. Birden bir nur kalbime geldi. Müdafaaya kat'î bir kuvvet verdi. O vakit şöylece şeytana karşı münazara başladı..." (Mektubat, 26. Mektup, Birinci Mebhas)
Yedinci Söz’de şöyle bir ifade geçer. “Evet, insan aldanır. Ben de öyle bir dessasa aldandım.”
Burada Üstad Hazretlerinin medar-ı bahs ettiği aldanma, şeytanın Kur’ana tarafsız bir nazarla bakma teklifini bir an için yerine getirmesi demektir. Üstad Hazretleri bu risalesinde, böyle bir bakışın ne kadar menfi neticeler verdiğini izah ederek, bizleri bu konuda ikaz etmiş oluyor.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü
Yorumlar
Kelamullah nazarıyla bakma deme hakkı yok fakat bütün kitaplara o nazarla bakma hakkı var. Hem öyle olacak ve hem öyle nazar edilince şartlar husule gelecek. Gülen birisi kâinatı neşeli gördüğü gibi ağlayan kimse de matemli görür. Ciddi bir surette ibadet ve tefekkür eden kimse ise, kainatın hakikaten mevcut olan ibadetini görür.