"Fatiha-i Şerife denizinden bir katre ve güneşindeki elvan-ı seba, yani ziyasındaki yedi renginden bir tek lema beyan etmeyi, namazdaki Fatiha kalbe emretti." ne demektir?

Değerli Kardeşimiz;

"Hapiste Nur şakirtlerine kısacık bir ders nümunesidir. O da şudur: Fâtiha-i Şerife denizinden bir katre ve güneşindeki elvan-ı seb’a, yani ziyasındaki yedi renginden bir tek lem’a beyan etmeyi, namazdaki Fâtiha kalbe emretti. Gerçi Yirmi Dokuzuncu Mektubun bir kısmında, hususan “na’büdü” ن ’undaki seyahat-ı hayaliye ve Rumuz-u Semaniye’de ve İşarâtü’l-İ’câz tefsirinde ve sair Nur eczalarında bu kudsî hazinenin çok tatlı ve güzel nüktelerini yazmışız." (Şualar, 15. Şua, Fâtiha-i Şerifenin bir muhtasar hülâsası)

Risale-i Nur'da geçen Fatiha'nın denizinden bir katre hem de güneşinden bir lem'a olarak tasvirler, izahlar ne kadar derin ve yüksek olursa olsun ancak Kur'an denizinden bir katre hükmünde olabileceğini en mükemmel şekilde ifade etmek içindir:

Denizden bir katre (Damla): Risale-i Nurlar'ın Kur'an hazinesinin sonsuz ve tükenmez hakikatlerinden süzülen özü ve özeti olduğunu gösterir. Nasıl küçük bir damla, içinde bulunduğu okyanusun bütün özelliklerini (kimyasını, tuzluluğunu) taşıyorsa, yazılan hakikatler de Kur'an okyanusunun manasını ve ruhunu aynen ihtiva eder.

Güneşten bir lem'a (Işık pırıltısı): Fatiha suresi, uluhiyetin ve rububiyetin muazzam hakikatlerini ve ilahi isimlerin cilvelerini ruhumuza doğrudan aksettiren ve aydınlatan yönünü gösterir. Nasıl güneşin tek bir ışık parıltısı, güneşin varlığını ve özelliklerini doğrudan gösteriyorsa, Risale-i Nurlar da ilahi merhamet ve hidayet güneşinin parlak bir lem'asıdır.

Özetle; deniz Fatiha'nın Kur'an'daki kevser misali genişliğini, güneş ise kalbe verdiği nurani hidayet ve marifet aydınlığını temsil eder. Risaleler de bu denizden bir damla veya o mübarek güneşten bir şua ve parıltıdır. Bu hassas dengeyi Risalelerin çok yerlerinde görüyoruz. Mesela;

1. بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ
اِنَّمَاۤ اَمْرُهُ ۤ اِذَاۤ اَرَادَ شَيْئًا اَنْ يَقوُلَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ - فَسُبْحَانَ الَّذِى بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَىْءٍ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

İtminan-ı nefsime medar olacak, zulmeti dağıtacak şu âyetin nurundan Dört Şuâı göstermekle kör nefsime bir basiret vermek için yazılmıştır. (Sözler, On Altıncı Söz)

Yani Üstadımız "bu ayet bir güneştir, biz bu 16. Söz'de sadece dört adet ışınla meseleyi aydınlatmaya gayret edeceğiz." diyerek yüksek bir hakikati ortaya koyuyor.

2. بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

اِنَّا عَرَضْنَا اْلاَمَانَةَ عَلَى السَّمٰوَاتِ وَاْلاَرْضِ وَالْجِبَالِ فَاَبَيْنَ اَنْ يَحْمِلْنَهَا وَاَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا اْلاِنْسَانُ اِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولاً

"Şu ayetin büyük hazinesinden tek bir cevherine işaret edeceğiz. (bk. age., 30. Söz, Birinci Maksat)

Burada da Üstadımız "Şu ayet büyük bir hazinedir. Biz ise bu 30. Söz'ün Birinci Maksadında sadece büyük hazineden bir tek cevherine işaret edeceğiz." manasını ifade ederek Kur'anın derinliğini ve yüksekliğini ifade ediyor.

İlave bilgi için tıklayınız:

- Tefsirler Kur'an denizinden bir katre ve insanlar Kur'an denizinin geri kalan kısmını bilmeyecekse; Kur'an niye gönderilmiş?

- "Katre, Hubab, Habbe, Zühre, Zerre, Şemme, Şu’le, Lem’alar, Reşhalar, Lâsiyyemalar" kavramlarını açar mısınız?

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü