Her şeyin ya "bizzat" veya "neticeleri itibarıyla" güzel olması hususunu; imansız ölmek nokta-i nazarından tahlil eder misiniz?

Cevap

Değerli Kardeşimiz;

Hayat bizzat güzeldir; ölüm ise bu dünyadan daha güzel bir âlemin kapısı olan saadet-i ebediye, vatan-ı aslîmize gitmemize vesile olduğu için neticesi itibariyle güzeldir. Hiçbir mahlûk varlıktan sonra ebedî hiçliğe gitmiyor.

“…ruhumun eskimiş yuvasından yıldızlarda gezmek için çıktığını gösterir.” (26. Lem’a)

"Mevt, idam değil; tebdil-i mekândır. Kabir ise, zulümatlı bir kuyu ağzı değil; nuraniyetli âlemlerin kapısıdır."

“Tebdil-i mekân” ifadesi, ölümün yokluğa gitmek olmayıp, sadece yer değiştirme olduğu dersini verir. Yani, bir insan bir şehirden diğerine göçtüğünde artık birinci şehirde onun varlığından söz edilmez, ama ikinci şehirde varlığını idame ettirir. Ölüm de bu dünyadan ayrılmaktır, ama yok olmak değildir. Ruhun bedenden ayrılmasıyla insan, dünyadaki bütün eşya ile alâkasını kesmiş olur. Artık ne güneş ona yol gösterir, ne yerküre onu sırtında gezdirir, ne de hava onun ciğerlerini temizler. Ancak, bunların hiçbirine muhtaç olmayan ruh, bu âlemden göçtükten sonra da hayatını “kabir âlemi” denilen yeni bir âlemde sürdürür.

Kabir âlemine "âlem-i berzah" da denilmektedir. Yani, bu yeni âlem dünya ile ahiret arasında bir köprü âlemdir. Peygamber Efendimiz (asm.) bu âlemin “ehl-i iman için cennet bahçelerinden bir bahçe” olduğunu müjdelemektedir. (Ahmed B. Hanbel, Cennet, 2-5).

Evet imanla ölmek ve ebedi saadet içerisinde cenneti kazanmak elbette bizzat güzeldir. Lakin imansız ve cehennem içerisinde ebedi azaba düçar olmak neticesi itibariyle bir güzelliği var. Çünkü böyle bir durum sözkonusu olmasaydı, cennet olmazdı, mükafat olmazdı, imtihan olmazdı. İşte bu imtihan içerisinde çok yüksek makama çıkan peygamber, evliya, asfiya ve müminler olduğu gibi, imtihanı kaybeden ve imansız gidip azaba düçar olacaklar da -maalesef- olmaktadır.

Okullarda sınıfta kalma veya okuldan atılmalar olmasaydı, o okullardan doğru dürüst adam yetişmezdi. Dolayısıyla okuldan birkaç talebenin atılması görünüşte çirkin olmakla birlikte, neticesi itibariyle güzeldir denilir. Risalelerin muhtelif yerlerinde bu konuda çokça açıklamalar yapılmıştır. Numune için bir tanesini veriyoruz:

"Çünkü, nasıl bin mâsumların hukukunu çiğneyen bir zâlimi cezalandırmak ve yüz mazlum hayvanları parçalayan bir canavarı öldürmek, adalet içinde mazlumlara bin rahmettir. Ve o zâlimi affetmek ve canavarı serbest bırakmak, birtek yolsuz merhamete mukàbil, yüzer biçarelere yüzer merhametsizliktir." (11. Şua)

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü

SORULARLARİSALE 2024 ANKETİ
Bu içeriği faydalı buldunuz mu?

BENZER SORULAR

Yükleniyor...