Block title
Block content

Kur'an'ın lafzındaki camiyete örnek olarak Enbiya Sûresinin 30. âyeti verilmiş; açıklar mısınız?

 
Cevap

Değerli Kardeşimiz;

“…Gökler ve yer bitişik idi, biz onları ayırdık ve her canlıyı sudan meydana getirdik.”(Enbiya, 21/30)

âyetindeki bitişik kelimesi, felsefe araştırmalarıyla ile alakası olmayan bir âlime, o kelime şöyle fehmettirir ki:

Sema berrak, bulutsuz; zemin kuru ve hayatsız, kendisinden canlı meydana gelmesine uygun olmayan bir halde iken, semayı yağmurla, zemini yeşilliklerle açıp bir nevi evlilik ve telkîh suretinde bütün canlıları o sudan yaratmak, öyle bir Kadîr-i Zülcelal'in işidir ki; zemin yüzü, Onun küçük bir bostanı ve semanın yüz örtüsü olan bulutlar, onun bostanında bir süngerdir anlar, kudretinin azametine secde eder.

Muhakkik bir hakîme, o kelime şöyle ifham eder ki: Yaratılışın başlangıcında sema ve arz şekilsiz birer küme ve menfaatsiz birer yaş hamur, çocuksuz, mahlûkatsız toplu birer madde iken; hikmetli Yaratıcı, onları açıp yayarak güzel bir şekil, menfaatli birer suret, zînetli ve sayıca çok nice mahlûkata menşe' etmiştir anlar. Hikmetinin genişliğine karşı hayran olur.

Yeni zamanın feylesofuna şu kelime şöyle ifham eder ki: Güneş sistemini teşkil eden dünyamız ve diğer gezegenler, başlangıçta Güneş'le mezcolmuş açılmamış bir hamur şeklinde iken, Kadîr-i Kayyum o hamuru açıp, o gezegenleri birer birer yerlerine yerleştirerek, Güneş'i orada bırakıp, zeminimizi buraya getirerek, zemine toprak sererek, sema canibinden yağmur yağdırarak, Güneş'ten ziya serptirerek dünyayı şenlendirip bizleri içine koymuştur anlar, başını tabiat bataklığından çıkarır, "Vâhid-Ehad olan Allah'a iman ettim." der.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editör

Paylaş
Yükleniyor...