Yirmi Dokuzuncu Söz, Birinci Maksat, Dördüncü Esasın sonundaki âyet-i kerîmelerin anlamlarını verir misiniz?

Cevap

Değerli Kardeşimiz;

1. Mürselat Suresi beşinci âyet:

“... Nasihat bırakanlara (Peygamberlere vahiy getirenlere) andolsun ki,.."

2. Nâziât Suresi 1-5. âyetler:

"Andolsun (kâfirlerin ruhlarını) şiddetle çekip çıkaranlara. Andolsun (mü’minlerin ruhlarını) kolaylıkla alanlara. Andolsun yüzüp yüzüp gidenlere. Derken, öne geçenlere. Nihâyet işi çekip çevirenlere (ki, mutlaka tekrar diriltileceksiniz)."

3. Kadir Suresi 4. âyet:

"Melekler ve Ruh (Cebrail) o gecede, Rablerinin izniyle her türlü iş için inerler."

4. Tahrîm Suresi 6. âyet:

"O ateşin başında gayet katı, çetin, Allah’ın kendilerine verdiği emirlere karşı gelmeyen ve kendilerine emredilen şeyi yapan melekler vardır."

5. Enbiyâ Suresi 26. ve 27. âyetler:

"... O, böyle şeylerden (evlat edinmekten ve her türlü kusurdan) uzaktır, yücedir. Hayır, (evlat diye niteledikleri) o melekler ikrama erdirilmiş kullardır; Onun (Allah’ın) sözünün önüne geçmezler, hep onun emriyle hareket ederler."

6. Cin Suresi 1. âyet:

"De ki: Bana cinlerden bir topluluğun (Kur’an’ı) dinleyip şöyle dedikleri vahyedildi."

7. Cin Suresi 2. âyet:

“Şüphesiz biz doğruya ileten, hayranlık verici bir Kur’ân dinledik de ona inandık. Artık, Rabbimize hiç kimseyi asla ortak koşmayacağız.”

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü

Bu içeriği faydalı buldunuz mu?

BENZER SORULAR

Yükleniyor...