"Hakikat-i iman, Hakim-i Lokman gibi, o büyük idamhane tevehhüm edilen mezaristana kalb penceresinden bir ışık verdi." Ne demektir?
Değerli Kardeşimiz;
"Sevdiğin ve ciddi alâkadar olduğun milyonlar sence mahbup insanlar, o mazi mezaristanında, senin nazarında çürüyüp mahvolmak üzere iken, birden hakikat-i iman, Hakîm-i Lokman gibi, o büyük idamhâne tevehhüm edilen mezaristana kalb penceresinden bir ışık verdi. Onunla baştan başa bütün ölüler dirildiler. Ve 'Biz ölmemişiz ve ölmeyeceğiz, yine sizinle görüşeceğiz.' lisan-ı hâl ile dediklerinden aldığın hadsiz sevinçler ve ferahları iman bu dünyada dahi vermesiyle ispat eder..." (Şualar, On Birinci Şuâ, Üçüncü Mesele)
"Kalp penceresinden ışık vermek", bir meseleye sadece akılla veya dış gözle değil, kalp gözüyle bakmak (basiret) demektir. Dışarıdan bakıldığında mezarlık karanlık, soğuk ve bir idamhâne gibi görünür. Ancak iman hakikati kalbe girdiğinde, o karanlık tablo bir anda aydınlanır. Ölümün bir son değil, bir terhis ve kavuşma olduğu düşüncesi kalbe yerleşir.
Buradaki "tevehhüm edilen" ifadesi önemlidir. Zihin, bilgi eksikliği veya inançsızlık nedeniyle mezarı korkunç bir yer olarak hayal eder, kuruntu yapar. İman ışığı bu pencereden sızdığında:
Karanlık; yerini aydınlığa,
Yalnızlık; yerini ünsiyete,
İdam; yerini ebedi hayata bırakır.
Akıl bir şeyi mantıklı bulabilir, ama kalp mutmain olmadıkça insan huzur bulamaz. "Işığın kalp penceresinden gelmesi", bilginin sadece bir teori ve fiziki ilimlerden ibaret olmaktan çıkıp insanın iç dünyasını ısıtan ve ilahi esinti şeklinde bir huzur haline gelmesidir. Tıpkı karanlık bir odada korkan birinin, ışık açıldığında eşyaların gerçek yüzünü görüp rahatlaması gibi; iman da ölümün gerçek yüzünü göstererek kalbi rahatlatır.
Lokman Hekim; nasıl maddi hastalıkların şifasına vesile oluyorsa, iman hakikati de kalbin en büyük yarası olan yok olma korkusuna ve hastalığına şifa verir. Bu iman ışığı sayesinde kişi, mezara bir hapishane olarak değil, yeraltı dünyasının nurlu bir bahçesine açılan bir kapı olarak bakmaya başlar.
Özetle; kalp penceresinden ışık vermek bir gerçeği sadece bilmek değil, o gerçeği ruhun derinliklerinde hissederek korkulardan arınmak ve varlığa sevgiyle, güvenle bakabilmektir.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü