"İman bir manevi Tuba-i Cennet çekirdeği taşıyor. Küfür ise manevi bir Zakkum-u Cehennem tohumu saklıyor." Çekirdeği taşımak ile Tohumu saklamak ifadesinde ne gibi bir incelik olabilir?
Değerli Kardeşimiz;
"Demek iman bir mânevî tûbâ-i Cennet çekirdeğini taşıyor. Küfür ise mânevî bir zakkum-u Cehennem tohumunu saklıyor. Demek selâmet ve emniyet yalnız İslâmiyette ve imandadır. Öyle ise biz daima 'Elhamdü lillâhi alâ dini’l-İslâm ve kemâli’l-îman.' demeliyiz."(1)
İman ve imana dair fiillerin ve amellerin güzelliği apaçık ortadadır. İman, meşru dairede yaşamanın huzur kaynağı olduğu, inanan ve inanmayan herkes tarafından kabul edilmektedir. Dolayısı ile imandaki güzellik ve imanın gereği olan ameller, bir ağacın, meyveleri gibidir.
Ama küfür ve küfrün çirkinliği ve zararları ise, net bir şekilde görünmüyor. Zahiren, serbest ve rahat bir hayat gibidir. Üstad'ın ifadesi ile "Zahirî bir hiffet ve rahatlık vardır..." Tıpkı, zehirli bala benzer. Görünüşte tatlıdır, ama yedikten sonra karın sancısı çektirir. Kısacası, sinsi ve gizlidir. Bu sebepten "saklamak" ifadesi kullanılmıştır.
Edebiyatta aynı kelimeyi sıkça kullanmaktansa ona eş veya yakın mânalı kelimeler kullanmak tercih edilir. Belağatın zirvesinde olan Kur’an’dan şu ayete bakalım:
“Nuh, kavmi içinde elli yıl eksiğiyle bin sene kaldı...” (Ankebut, 29/14)
Burada yıl ve sene birbiri yerine kullanılabilen kelimeler olmakla beraber, her ikisinde farklı kelime kullanılması tercih edilmiştir. Bu ise mânada bir zenginliktir.
Ayrıca, tohum küçük bitkiler için, çekirdek ise genelde daha büyükleri için kullanıldığından cennetin azamet ve büyüklüğüne işareten cennet için çekirdek kelimesi kullanılmış olabilir.
(1) bk. Sözler, İkinci Söz.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü
Yorumlar
selamün aleyküm değerli abimiz. bende burdaki yorumlarınızı ve açıklamalrınızı elimden geldiği ölçüde takip eden aciz bir kardeşinizim. ALLAH sizden ebeden razı olsun çok aydınlatıcı oluyorsunuz. burda şöyle bir yorumda bulunmak istiyorum; tohum; toprağın yüzeyinden yetişir, küfrün yüzeysel kalması gibi. cılız ve zayıftır, hassastır(toprağa tutunması basittir) ve çok çabuk koparılır(çürütülmesi gibi), rüzgarda bir o yana bir bu yana sallanır durur. bir tanesinden tek başına verim alınmaz, pek çoğunun bir arada olması ancak fayda sağlar(20.lem'a ittifak etmeleri gibi) çekirdek; derinlere kök salar. büyüdükçe alınan meyva ve yemişlerin sayısıda artar. gelişmesi kolay kolay son bulmaz(sonsuz değil, Baki ancak ALLAH(c.c.) tır), tam anlamıyla kök salmış bir ağacı devirmek veya sarsmak veya yerinden oynatma çok zordur(tahkiki iman), rüzgar sadece üzerindeki polenleri dağıtır, tek başınada kalsa ve ekilse pek çok fayda sağlar, bir kaçı bir arada bulunmak zorunda değil(20. lem'a ehl-i hak ve hakikatin ihtilafı)
Burada ki Tohum ve Çekirdek farkı nedir? Üstad Hazretleri Neden böyle ayrım kullandı detaylı açıklar mısınız. Allah razı olsun.
Buradaki farkı şu iki ana başlıkta özetleyebiliriz:
1. Mahiyet ve Akıbet Farkı
Çekirdek (İman): Çekirdek, potansiyel olarak içinde koca bir ağacın (Tûbâ-i Cennet) programını taşır. Canlıdır, gelişime açıktır ve doğru şartlar altında meyve vermek üzere tasarlanmıştır. İman, insanın kalbine atıldığında, o kalp manevi bir cennete dönüşme istidadı kazanır. Çekirdek kavramı; hayatı, bereketi ve nihayetinde saadet dolu bir meyveyi müjdeler.
Tohum (Küfür): Tohum ise daha genel bir tabirdir; ancak burada "Zakkum-u Cehennem" ile birleştiğinde, toprağa atılan ve orada çürüyüp başkalarına zarar verecek acı bir bitkiyi netice veren bir başlangıcı ifade eder. Küfür, fıtrata aykırı olduğu için kalpte yabancı bir madde gibi durur ve manevi bir azabın (Cehennemin) kaynağı olur.
2. Tercih Sebebi: Meyve ve Sonuç
Üstad Hazretleri bu kelimeleri bilerek birbirinden ayırır:
Tûbâ-i Cennet kökü yukarıda, dalları aşağıda olan devasa bir ağaçtır; iman bu ağacın "çekirdeği"dir. Yani imanda nurani bir genişleme vardır.
Zakkum-u Cehennem ise Kur'an'da bildirilen, cehennemin dibinde yetişen, meyveleri şeytanların başı gibi olan acı ve zehirli bir ağaçtır. Küfür, bu karanlık ağacın "tohumu"dur; yani içinde elem, korku ve karanlık bir potansiyel barındırır.
Özetle: İman, cennet meyvesini verecek olan "hayattar bir öz" (çekirdek); küfür ise cehennem acısını içinde saklayan "zulmani bir başlangıç" (tohum) olarak tasvir edilmiştir. Selamet ve emniyetin sadece imanda olması, bu çekirdeğin insana dünyada dahi manevi bir lezzet ve huzur vermesinden kaynaklanır.