"Mirac-ı Ahmedî (a.s.m.) sırrıdır ki, onun velâyeti, risaletine mebde olur." Bu sır nedir, Efendimiz (asm.) mi’rac öncesi de peygamber değil miydi? "Velâyet ki, zıllden geçer. Risalette zıll yoktur." ne demektir?

Cevap

Değerli Kardeşimiz;

Allah’ın sevgili kullarının hakkalyakine varan imanları, azamî ihlas üzere yaptıkları kâmil ibadetleri, güzel ahlâkın bütün şubelerinde en mükemmele ermeleri, onlara Hak katında öyle bir makbuliyet kazandırıyor ki, bunun alameti ve tezahürü olarak kendilerine kerametler ihsan ediliyor; başka insanların mazhar olamadıkları büyük ikramlara kavuşuyorlar. Bir anda birkaç yerde bulunabiliyorlar, yerde iken arşı temaşa edebiliyorlar.

İşte Allah Resûlünün (asm.) velayet ciheti olan iman, ibadet, ihlas, tevekkül, teslim, ahlak-ı hasene gibi kemâl sıfatları öyle bir dereceye varıyor ki, bu velayet mi’raç kerameti olarak tezahür ediyor. Onun velayeti sadece şahsî bir kemâl olmakla kalmıyor, mi’raçtan ümmetine, başta beş vakit namaz olmak üzere, birtakım mukaddes hediyeler getiriyor. İşte bu hediyelerin getirilmesi risalet cihetiyle olduğundan onun velayeti risaletine mebde olmuş oluyor.

Elbette ki, Peygamber Efendimiz (asm) mir’acdan önce de peygamber idi. Ancak, bu üstün makamına mi’rac mucizesiyle daha nice mertebeler, kemâller, meziyetler ilave edildi.

İnsanların icraatlarında da bunun küçük bir misâlini görüyoruz. Bir padişah, vezirlerinden en başarılı olanı sadrazam yapıyor. Bu zât daha önce de yine vezir idi. Üstün başarısıyla bu yeni makama getirildi ve diğer vezirlerden çok daha ileri derecede padişaha muhatap oldu ve onun emirlerini halka daha ileri derecede ilana memur edildi.

"Velâyet ki, zıllden geçer. Risalette zıll yoktur."(1)

“Zıll”, gölge demektir. Gölgeden güneşe çıkmak velayet yoluyla hakikate ermeye benzetilmiş oluyor. “Geçer” kelimesi, velayet mesleğindeki seyrü sülûka işarettir.

Evet, risalet asıldır, velayet ise zıll'dır. Velayet kamer gibidir, risalet ise Güneş gibidir.

Velayet, insanın kendi kabiliyeti, gayreti, kesbi ve ibadeti ile Allah’a yakınlaşması ve O’nun rızasını kazanmasıdır.

Risalet ise, Allah’ın seçmiş olduğu hususi kullarına ihsanıdır. Risalet gayret ve çaba ile elde edilmeyen en yüce bir makam, ilâhi bir mevhibe, rabbanî bir bağış ve hususi bir lütuftur. Allah, o mukaddes vazifeyi mümin kullarından ehil gördüklerine ihsan eder ve peygamberliğe seçtiği kulunu bu vazifeye hazırlar. Peygamberlik vazifesini tevdi edinceye kadar onu her türlü kötülüklerden korur ve bu şerefli makama ehil bir halde yetiştirir. Allah’ın isim ve sıfatları bu makamda en azam derecede tecelli eder. Nebiler imanın en zirve haline mazhardırlar.

Üstad Hazretleri, esma-i ilahiyenin tecellisinin çeşitliliğini ve onlarda mesafe kat etmenin farklılığını şu ifadelerle güzelce ortaya koymuştur:

"Hem esmânın cilvelerinin renkleri mazhara göre tenevvü ediyor, ayrı ayrı oluyor; bazı mazhar olan zat, bir ismin tam cilvesine medar olamıyor."

"Hem külliyet ve cüz’iyet ve zılliyet ve asliyet itibarıyla, cilve-i esmâ başka başka suret alıyor; bazı istidat cüz’iyetten geçemiyor ve gölgeden çıkamıyor. Ve istidada göre bazan bir isim galip oluyor, yalnız kendi hükmünü icra ediyor; o istidatta onun hükmü hükümran oluyor." (2)

Bir padişahın huzuruna çıkmanın iki şekli vardır:

Birisi, belli makamlarda terakki ede ede sonunda onun huzuruna çıkmaya liyakat kesbetmektir; bu çıkış seyrü sülûka misaldir. Bir de padişahın dilediği bir raiyetini doğrudan doğruya huzuruna celbederek ona vazife vermesidir; bu ise Allah’ın, bazı seçkin kullarına peygamberlik görevi vermesini temsil eder.

(1) bk. Sözler, Yirmi Dördüncü Söz, İkinci Dal.

(2) bk. Sözler, Otuz Birinci Söz, Birinci Esas.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü

Bu içeriği faydalı buldunuz mu?

BENZER SORULAR

Yükleniyor...