"Hadsiz kuşlar ve kuşçuklar ve sinekler ve hesapsız hayvanlar ve hayvancıklar ve nihayetsiz nebatlar, yeşilcikler ve gayetsiz ağaçlar..." İzah eder misiniz?
Değerli Kardeşimiz;
"Hadsiz kuşlar ve kuşçuklar ve sinekler ve hesapsız hayvanlar ve hayvancıklar ve nihayetsiz nebatlar, yeşilcikler ve gayetsiz ağaçlar ve ağaççıklar dahi benim gibi lisan-ı hal ile حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ'in mânâsını yâd ediyorlar." (Şualar, Dördüncü Şua, Üçüncü Mertebe-i Nuriye-i Hasbiye)
Bu cümle, kâinatın en zayıf ve en muhtaç görünen mahlukatının bile nasıl devasa bir tevekkül ve güven sığınağında olduğunu anlatan, ruhu en çok dinlendiren hakikatlerden biridir. Üstad Bediüzzaman Hazretleri, Dördüncü Şua'da (Hasbiye Risalesi'nde) kulun yalnız olmadığını, bütün kâinat ordusuyla birlikte Allah'a sığındığını muazzam bir tasvirle gözler önüne serer. Yani bütün varlıklar hâl dilleriyle "Allah bize yeter, o ne güzel vekildir." derler.
Bu derin ifadenin kalbimizde açtığı manalar şunlardır:
1. Zayıflığın ve Küçüklüğün Arkasındaki Güven
Kuşların, Sineklerin ve Zayıf Mahlukatın Durumu: Kuşlar, arılar, sinekler ve minicik bitkiler zati olarak son derece zayıftır. Ne geleceklerini bilirler ne de yiyeceklerini kendileri yaratabilirler. En sert kışlarda, en zorlu şartlarda aç kalır, savunmasız kalırlar.
Lisan-ı Hal ile Teslimiyet: İşte bu zayıf mahlukat, dilleriyle konuşmasalar bile hâlleriyle (lisanıhâl ile), fıtratlarındaki o muazzam itaat ve vazife bilinciyle Allah'a dayanırlar.
2. "Hasbünallahü ve Ni'me'l-Vekîl" Nidası
Manası: "Allah bize kâfidir, O ne güzel vekildir."
Bu mübarek kelime; bütün sebeplerin bittiği, elden hiçbir şeyin gelmediği noktada "Yalnız seni vekil ediniyorum, benim sahibim ve koruyucum sensin." diyerek sığınmanın en saf ifadesidir.
Kâinattaki o hesapsız hayvanat ve nebatat, her an rızıkları, korunmaları ve idareleri için bu manayı hâlen yaşarlar. En zayıf tohum toprağın altında "Hasbünallah" diyerek koca bir ağaca dönüşür; en narin kuş, rızkını bilmediği halde bu tevekkülle yuvasından uçar.
3. Yalnızlık Hissinin Yok Olması
İnsan bazen hayatın yükü altında ezildiğinde, kendini yalnız ve kimsesiz zannedebilir. Oysa bu mertebe insana şunu hatırlatır: Sen yalnız değilsin. Etrafındaki milyarlarca kuş, böcek, ağaç ve çiçekle birlikte devasa bir koro halinde aynı hakikati haykırıyorsun.
Kâinatın bu muazzam orkestrası içinde insan, bütün zayıflığına rağmen o sonsuz vekile güvenmenin huzurunu ve emniyetini hisseder.
Kısacası bu cümle; en zayıf varlıkların dahi rızık ve hayat sahibinin himayesinde olduğunu göstererek, insanın omzundaki vekâlet yükünü Kâinatın Sahibine devretmesinin ne kadar ferahlatıcı olduğunu fısıldar.
İlave bilgi için tıklayınız:
- "حَسْبُنَا اللهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ"in manasına böyle baktık mı?
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü