"İbadetin yapılması, ateşe girmemeye vesiledir." Ne demektir?
Değerli Kardeşimiz;
Bediüzzaman Hazretleri, İşaratü'l-İ'caz, Bakara Sûresi 23. ve 24. ayetlerin tefsirinde, ibadetin insan hayatındaki ve ahiretteki koruyucu fonksiyonunu anlatırken bu ifadeyi kullanır. Cümlenin barındırdığı derin manaları şöyle açıklayabiliriz:
Ateşten Koruyan Bir Kalkan:
Dünyada şerlerden, haramlardan ve fıtrata aykırı günahlardan uzak durmak insanı manen temiz tutar. İbadet ise bu temizliği sabitleyen, insanı kötülüklere karşı muhafaza eden manevi bir zırhtır. Bu zırhı giyen kişi, ahirette de o dehşetli ateşin yakıcılığından korunmuş olur.
"Vesile" Kavramının İnceliği:
Üstad burada ibadetin ateşten kurtulmak için mutlak bir fiyat değil, bir vesile olduğunu belirtir. Yani insan kendi ameliyle cenneti satın alamaz veya cehennemden kendi gücüyle kaçamaz. Cennete girmek ve cehennemden kurtulmak tamamen Allah'ın bir lütfu ve rahmetidir. İbadet ise o rahmeti ve affı kulun üzerine çeken en büyük şanstır, meşru bir sebeptir.
Kulluğun Doğal Neticesi:
Allah’ın emirlerini yerine getirmekten ibaret olan ibadet, insanı her türlü manevi hastalıktan ve putlaştırmadan korur. Kalbini cansız maddelere veya fâni menfaatlere kaptırmayan, sadece Yaratıcısına kul olan bir ruhun varacağı yer zaten ateş olamaz. Dolayısıyla ibadet, kulun emniyet çizgisinde kalmasını sağlayan bir hayat tarzıdır.
Kısacası bu özlü söz; ibadeti sadece kuru bir görev veya yükümlülük olarak değil, insanın ebedi hayatını garanti altına alan, onu yakıcı azaplardan uzak tutan merhametli bir sığınak ve ilahi rahmete ulaştıran güvenli bir köprü olarak tarif etmektedir.
İlave bilgi için tıklayınız:
- İBADET, UBUDİYET, KULLUK ŞUURU
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü